5. Ο Χορός των Σχημάτων

Μαζί περπατήσαμε στο δάσος των μορφών

Στα δίχτυα της ηφαιστειακής πρωτογενούς λάβας
Σε αείζωον πυρ
Χαράξαμε τα σημεία της φανερωμένης κοσμικής αντίληψης
Της κοσμολογικής αειγενεσίας.
Ο Απόλλων μας φανέρωσε
Ο Ερμής μας ζήλεψε
Ο Ποσειδών μας απελευθέρωσε
Ο Οδυσσέας δάκρυσε ….. οι Φαίακες μας τραγούδησαν
Ο Δούρειος Ίππος στήθηκε στην Ιλιάδα των Ρόδων
Των κόκκινων πολεμιστών.
Σε ίχνη γήινης χρυσόσκονης εν είδει πελειάδων το Πνεύμα βημάτισε γύρω από τα τείχη των κλεφτών
Η Ενέργεια χόρεψε στην ύλη άσπρων πουλιών σε ερυθρό φόντο μινιμαλιστικών σκιών.
Ο Αρχέγονος ταξιδευτής στάθηκε στο μέσον της αντίθεσης, της πρόσθεσης, της σύνθεσης, της ανάθεσης, της περίθεσης, της κατάθεσης των όντων και των στοιχείων και…. αναμετρώντας το άπειρο ….είπε: Γένοιτο Φάνης Έρως Ωόν Ερωτοτροπόν!
Γιατί…. η αιωνιότητα είναι για τους ποιητές των μορφοποιητικών συχνοτήτων

 και κραδασμών εν τη δημιουργία του λόγου των.

Σε δόνηση λευκής επιταγής!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ: Είμαι κομιστής νέων πραγμάτων

Ελάτε, φίλοι μου, «Δεν είναι πολύ αργά για να αναζητήσουμε ένα καινούργιο κόσμο;"
 Και αυτή η γκρίζα λαχτάρα του πνεύματος που επιθυμεί να ακολουθήσει τη γνώση σαν ένα βυθισμένο αστέρι , πέρα από τα μεγαλύτερα δυνατά όρια της ανθρώπινης σκέψης.
 Μπορεί να αγγίξουμε τις «μακάριους νήσους» , Και δούμε τον Μεγάλο Αχιλλέα, τον οποίο γνωρίσαμε. Αν και μας έχουν δοθεί πολλά , πολλά ακόμη περιμένουμε. Και αν Δεν είμαστε τώρα τόσο δυνατοί όσο τον παλιό καιρό που κινούσαμε γη και ουρανό . Αυτό που είμαστε, είμαστε, ίδιας –ιδιοσυγκρασίας με τις ηρωικές καρδιές. Γίναμε πιο αδύναμοι από το χρόνο και τη μοίρα, αλλά με ισχυρή θέληση για να προσπαθήσουμε, να αναζητήσουμε, να βρούμε και να μην «παραδοθούμε».

 "ΟΔΥΣΣΕΑΣ" ............
 ΕΙΜΑΙ ΜΕΡΟΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ
ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ Alfred Lord Tennyson "ULYSSE" 1833