Όπως μας κοιτάζουν μέσα από το παράθυρο του κοσμικού της συνείδησης Ωκεανού,
Όπως μας γνέφουν σφυρίζοντας της ιστορίας τον σκοπό
Και όπως τους ατενίζουμε και εμείς
από τον μετέωρο βήμα του πελαργού
σε βηματισμό αναγεννησιακό για το ταγκό της Γης
σε βροχή μετεώρων Λυρίδων λαμπερών
κάτω από τον αστερισμό του Υδροχόου της Αρτέμιδος
του νέου Φεγγαριού
